Մեքենա վարելը Վրաստանում՝ փաստաթղթեր, երթևեկության կանոններ և ինչ սպասել

Ձեր վարորդական իրավունքը

Գործող ազգային վարորդական իրավունքը այցելուին թույլ է տալիս Վրաստանում մեքենա վարել մինչև մեկ տարի՝ երկիր մուտք գործելու օրվանից։ Վրաստանը 1968 թվականի Ճանապարհային երթևեկության մասին Վիեննայի կոնվենցիայի մասնակից է, ուստի ոչինչ փոխանակելու և քննություն հանձնելու կարիք չկա։

Ձեզ հետ վերցրեք հենց փաստաթուղթը։ Վարորդական իրավունքի լուսանկարը կամ հեռախոսի հավելվածում պահվող թվային իրավունքը չի ընդունվում։

Եթե ձեր վարորդական իրավունքը գրված չէ լատինական կամ կյուրեղյան այբուբենով, դրա հետ ունեցեք նաև միջազգային վարորդական իրավունք։ Այն թարգմանություն է, ոչ թե առանձին իրավունք, և վավեր է միայն բնօրինակի հետ։ Շատ վարորդներ այն միևնույն է վերցնում են՝ այն արագացնում է ոստիկանության ստուգումը և օգնում է սահմանին, եթե նախատեսում եք մեքենայով դուրս գալ Վրաստանից։

Յուրաքանչյուր վարձատու ընկերություն ինքն է սահմանում նվազագույն տարիքը և վարորդական ստաժը, ուստի մինչև ամրագրելը ստուգեք նրա պայմանները։

Արագության սահմանափակումներ մարդատար մեքենաների համար

Որոշ քաղաքային ճանապարհներին սահմանափակումն ավելի բարձր է, օրինակ՝ Թբիլիսիի օդանավակայանի ճանապարհին՝ 80 կմ/ժ։ Եթե նշանի վրա սահմանափակում է նշված, գործում է նշանը։

Կանոններ, որոնց հետևում է ոստիկանությունը

Արյան մեջ ալկոհոլի թույլատրելի սահմանը 0,3 պրոմիլ է՝ այնքան ցածր, որ նույնիսկ մեկ բաժակը կարող է գերազանցել այն։ Միակ անվտանգ կանոնը վարելուց առաջ չխմելն է։

Առջևի նստատեղերին ամրագոտին պարտադիր է։ Կապեք այն նաև հետևի նստատեղին։

Հեռախոսից կարելի է օգտվել միայն անձեռն (hands-free) ռեժիմով։ Ղեկի մոտ այն ձեռքում պահելը խախտում է։

Գիշերը և վատ տեսանելիության պայմաններում մոտակա լույսերը պարտադիր են։

Տուգանքները գրանցվում են մեքենայի վրա, ուստի վարձակալած մեքենայով ստացած տուգանքը հասնում է վարձատու ընկերությանը, որն էլ այն փոխանցում է ձեզ։ Ոստիկանության նշանակած տուգանքը կարելի է վճարել ցանկացած բանկում։

Ինչպիսին են ճանապարհները

Արևելք–արևմուտք գլխավոր մայրուղին՝ Թբիլիսիից Գորիի կողքով և Ռիկոթի լեռնանցքով դեպի Քութայիսի և ծովափ, իր երկարության մեծ մասում ժամանակակից ճանապարհ է։ Նրա ամենադժվար հատվածը՝ Ռիկոթի լեռնանցքի վերելքը, 2025 թվականի վերջին փոխարինվեց չորս գոտի ունեցող ավտոմայրուղով՝ 51 թունելով և 97 կամրջով։ Վրաստանում վճարովի ճանապարհներ ընդհանրապես չկան։

Մայրուղուց հեռանալիս ճանապարհներն արագ նեղանում են։ Փոքր ճանապարհներին սպասեք փոսերի, կովերի և ոչխարների, որոնք ճանապարհը իրենցն են համարում, և երթուղայինների, որոնք կանգնում են այնտեղ, որտեղ ուղևորը ձեռքով է անում։ Վազանցները կարող են համարձակ լինել նույնիսկ փակ շրջադարձերում, ուստի հեռավորություն պահեք և ճանապարհ տվեք ավելի արագ վարորդներին։

Գյուղական և լեռնային շատ ճանապարհներ լուսավորված չեն։ Երկար ուղևորությունները պլանավորեք այնպես, որ տեղ հասնեք մինչև մութն ընկնելը։

Լեռնային ճանապարհներ և եղանակներ

Վրացական ռազմական ճանապարհը դեպի Կազբեգի (Ստեփանծմինդա) անցնում է Ջվարի լեռնանցքով, որը երթուղու ամենաբարձր կետն է։ Ձմռանը լեռնանցքը փակվում է սեզոնի ընթացքում մի քանի անգամ, երբեմն՝ օրերով, երբ ձյունը շատ է կամ ձնահյուսի վտանգը բարձր է, և ոստիկանությունը կարող է պահանջել անվաշղթաներ։ Ճամփա ընկնելուց առաջ ստուգեք ճանապարհի վիճակը։

Թուշեթի կարելի է հասնել միայն Աբանո լեռնանցքով՝ չասֆալտապատված լեռնային ճանապարհով։ Այն բաց է տարեկան մոտ չորս ամիս՝ ամռան սկզբից մինչև աշնան առաջին առատ ձյունը, և միայն բարձր անցունակությամբ լիաքարշ մեքենաների համար։ Շատ վարձատու ընկերություններ ընդհանրապես չեն թույլատրում իրենց մեքենաներով գնալ այս ճանապարհով, ուստի հարցրեք մինչև ամրագրելը։

Սվանեթիի Մեստիա տանող ճանապարհը ասֆալտապատ է, բայց երկար է և ոլորապտույտ։ Թբիլիսիից հատկացրեք մի ամբողջ օր կամ ճանապարհին կանգառ արեք։